“ที่ผ่านมาชีวิตพี่เจอแต่ด้านบวกมาตลอด ทำงานมาทั้งชีวิตก็ได้แต่คอนเนกชันดี ๆ พอมีคนมาชวนลงทุน เราก็เชื่อ เราก็คิดว่ามันต้องได้ ไม่เคยคิดถึงสิ่งที่จะเสีย เพราะไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะโดนใครหลอก
“ตอนแรกเราก็ลงน้อย ๆ เริ่มจากหลักพัน แล้วมันก็ได้เงินกลับเข้าบัญชีมาจริง ๆ พอเราได้กลับมา ก็เริ่มลงหลักหมื่น ปรากฏว่ามันก็ยังถอนออกมาได้ จนวันหนึ่งทางนั้นคงสังเกตว่าเราตายใจแล้ว ก็เริ่มไม่ให้เราถอนออกมา แล้วบอกว่าถ้าเราอยากได้เงิน เราก็ต้องลงเพิ่มไปอีก เพราะคนอื่นเขาก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น จนสุดท้ายเงินเก็บหลักล้านที่เรามีอยู่หายไปจนเกือบหมด”
มนุษย์ต่างวัย คุยกับ ‘พี่อัม’ อมราภรณ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา วัย 65 ปี ผู้กลับมาตั้งหลักและเริ่มต้นชีวิตการทำงานใหม่อีกครั้งในวัย 60+ หลังเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่จากการถูกหลอกลงทุนจนสูญเสียเงินเก็บเกือบทั้งชีวิต จากคนที่เคยมีความมั่นใจและคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหลังเกษียณแล้ว เธอต้องเผชิญทั้งความสูญเสีย ความเครียด และการหางานในวันที่อายุมากขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะยอมรับความจริง วางศักดิ์ศรีบางอย่างลง และกลับมาสร้างความมั่นคงให้ชีวิตด้วยความสามารถที่มีอยู่
ชีวิตการทำงานที่ขับเคลื่อนด้วยความเชื่อมั่น
“พี่ทำงานมาตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เป็นคนทะเยอทะยาน อยากทำงานตำแหน่งสูง ๆ ได้เงินเดือนเยอะ ๆ พี่ทำมาทั้งงานรีสอร์ต บริษัททัวร์ นิตยสาร การตลาด ธุรกิจเสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า ฯลฯ
“จุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตเกิดขึ้นตอนที่คุณอาเขาเริ่มทำโครงการศูนย์กระจายสินค้าไทยในตะวันออกกลาง ที่เมืองดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยรวบรวมบริษัทประมาณ 10 บริษัท ไปเปิดศูนย์กระจายสินค้าอยู่ที่นั่น แล้วเขาก็ชวนให้พี่ไปทำงานด้วย
“ตอนนั้นเงินเดือนเป็นแสน ๆ เลยนะ มีความสุข สนุกมาก กินข้าว ชอปปิง ใช้ชีวิตเต็มที่ ครึ่งปีจะกลับเมืองไทยสักที แต่ไปอยู่ได้ประมาณ 2 ปี ก็ต้องลาออก เพราะตอนนั้นแม่ไม่สบาย เขาผอมลงมาก จากน้ำหนัก 60 กว่าเหลือ 40 กว่ากิโลกรัม ญาติพี่น้องก็ประณามว่าเราทิ้งแม่ สุดท้ายก็เลยตัดสินใจลาออกกลับมาอยู่เมืองไทย
“หลังจากนั้นพี่ก็ทำงานมาเรื่อย ๆ กระทั่งอายุ 60 ปี ก็เริ่มเบื่อ อยากพักผ่อน อยากใช้ชีวิตอยู่บ้านเฉย ๆ ก็เลยขอลาออก ตอนนั้นมีเงินเก็บประมาณ 2-3 ล้านบาท ก็เลยมั่นใจว่าน่าจะพอใช้ชีวิตอยู่ได้”
เมื่อความมั่นใจกลายเป็นจุดที่ทำให้มองไม่เห็นความเสี่ยง
หลังเกษียณ พี่อัมยังพยายามหารายได้จากงานเสริม ทั้งการแนะนำลูกค้าให้คลินิกและโรงพยาบาล การหาสปอนเซอร์ให้เวทีประกวดนางงาม รวมถึงการเข้าไปลงทุนในธุรกิจที่คนรู้จักแนะนำ แต่บางครั้งรายจ่ายมันก็มากกว่ารายรับ เลยคิดจะต่อยอดเงินที่มีอยู่ด้วยการลงทุน แต่เริ่มต้นด้วยความไม่รู้ มันก็เลยกลายเป็นความเสียหาย
“ตอนนั้นคนรู้จักชวนทำธุรกิจ ‘ดิ ไอคอน’ (ธุรกิจจำหน่ายผลิตภัณฑ์รูปแบบขายตรงทางออนไลน์) เราก็ไปอบรมกับเขา ซึ่งเขาก็ดูแลเราดี สอนทุกอย่าง พอเราตกลงซื้อของ เป็นแม่ทีม เราก็ต้องซื้อของสต็อกเก็บไว้ขาย ยิงแอดติ๊กต็อก ซึ่งมันก็ขายได้จริงนะ แล้วเราก็เห็นว่าคนอื่นเขาทำได้ ทำสำเร็จ เขาพาไปเที่ยวต่างประเทศ เราก็คิดว่าเราก็น่าจะทำได้เหมือนกัน เพราะเราก็มีความสามารถ เราเคยช่วยทำงานบริหาร ดูแลโรงพยาบาลใหญ่ ๆ ช่วยบริหารงานคลินิกจนเติบโตกลายเป็นโรงพยาบาลก็ทำมาแล้ว เราไม่ได้คิดด้านลบเลย คิดแต่ด้านบวก แต่พอทำไปเรื่อย ๆ เงินที่จ่ายออกมันเริ่มเยอะกว่าเงินที่ได้เข้ามา ตอนนั้นก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ปรึกษาแม่ทีม ทำอยู่เรื่อย ๆ จนเกิดปัญหาที่เป็นข่าวใหญ่โต ก็เลยทำอะไรต่อไม่ได้ สุดท้ายก็สูญเงินไปหลายแสน
“หลังจากนั้น พี่ก็ไปเจอโพสต์ในเฟซบุ๊กที่ชวนให้ลงทุนเทรดหรือกระจายสินค้า เราก็ลองลงน้อย ๆ ก่อน 1,000-2,000 บาท ปรากฏว่ามันได้เงินกลับมาจริง ๆ ก็เลยลงเพิ่มเป็นหลักหมื่น ก็ยังได้กลับมาอยู่ แต่ผ่านไปสักพัก พอเราตายใจ เขาเริ่มใช้เงื่อนไขให้เติมเงินเพิ่มเรื่อย ๆ ถึงจะถอนเงินก้อนเดิมออกมาได้ สรุปเราก็ถอนเงินออกมาไม่ได้
“พี่ไม่รู้จะพูดอย่างไร พอเราอยู่คนเดียวในบ้าน เราหันหน้าไปปรึกษาใครไม่ได้ ก็เลยหันไปยืมเงินนอกระบบ ถามว่าเงินหมดจนไม่มีใช้เลยหรือเปล่า มันก็ไม่ขนาดนั้น จริง ๆ แล้วพี่ไม่ยืมก็ได้นะ แต่พี่ก็กลัว มันเครียด มันกังวล มันรู้สึกว่าเราต้องมีเงินเก็บไว้กับตัวสักก้อนหนึ่ง แล้วถึงจะอุ่นใจ
“จริง ๆ แอปพลิเคชันนอกระบบ เขาไม่ได้ให้เรายืมเยอะหรอก แต่พอเวลาคืน มันไม่ได้คืนเป็นเดือน มันต้องคืนเป็นรายสัปดาห์ แล้วก็ต้องคืนให้หมดภายใน 1 เดือน รวมดอกเบี้ยเข้าไปด้วย มันก็เลยเป็นเงินมหาศาล เราก็เลยต้องเอาเงินเก็บที่เหลืออยู่มาจ่ายอีกที สุดท้ายเงินที่เก็บไว้เป็นล้าน ๆ ก็หายไปเกือบหมด หรือประมาณ 80-90%”
ยอมถอยหลังเพื่อให้ชีวิตเดินหน้าต่อ
“ตอนนั้นคิดว่าเราปล่อยให้ตัวเองอยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง เงินที่เราเก็บไว้มันต้องหมดแน่นอน ก็เลยเริ่มยื่นเรซูเม สมัครงานไป 10 กว่าที่ บางที่เราทำโปรเจกต์วิเคราะห์แผนธุรกิจเสนอเขาไปด้วย แต่ก็ไม่มีใครรับเพราะเราอายุเยอะแล้ว ตอนนั้นมันเริ่มร้อนรน กินไม่ได้ นอนไม่หลับ นั่งโทรหาเพื่อนอยู่หลายร้อยคน เพื่อขอความช่วยเหลือ”
หลังจากพยายามหาทางออกอยู่พักใหญ่ สุดท้ายเธอตัดสินใจกลับไปคุยกับเจ้านายเก่า ที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาลศัลยกรรมที่เธอทำงานด้วย แล้วเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เขาฟัง บอกเขาว่าเราไม่อยากได้เงิน แต่เราอยากทำงาน เขาก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นให้เรากลับไปทำงานก็แล้วกัน แต่ว่าเงินเดือนจะไม่ได้เท่าเดิมแล้วนะ เพราะจริง ๆ แล้วเขาก็จะไม่ได้อยากจ้างคนอายุเยอะทำงาน แต่ว่าก็เห็นว่าเราก็มีความสามารถ เราก็เลยได้กลับมาทำงานอีกครั้ง ที่เขาถามแบบนั้น เพราะเขารู้ว่าเราไม่เคยรับเงินเดือนน้อยขนาดนี้ แต่เราก็รับ เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตต่อไปได้ เราถือว่าเราลาออกมาแล้ว ตอนนี้เรากำลังมาเริ่มต้นใหม่ ถึงแม้มันจะรู้สึกเสียศักดิ์ศรีบ้าง แต่ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้นะ
“ถึงแม้วันนี้จะมีงานประจำแล้ว แต่ถ้าใครมีงานเสริมอะไรให้พี่ทำ พี่ก็ทำหมดนะ มีเพื่อนบอกให้ไปเป็นวิทยากร เราก็ไป ถ้าวันไหนติดงานประจำ เราก็สามารถสลับเอาวันที่เราจะหยุดมาทำงานแทน แล้วไปเลือกหยุดในวันที่เราต้องการได้”
ความสำเร็จครั้งใหม่ ที่เริ่มจากการไม่หยุดเรียนรู้
ถึงแม้ว่าวันนี้พี่อัมจะได้กลับมาทำงานแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้หยุดชีวิตไว้กับทักษะเดิม ๆ ที่ตัวเองมีอยู่ เธอเริ่มเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ ๆ ทั้งการใช้ AI ช่วยเขียนและทำโปรเจกต์ การใช้ MacBook รวมถึงออกไปอบรมหลักสูตรต่าง ๆ เพื่อพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ
“ความสุขของพี่ตอนนี้คือการที่พี่ได้ออกไปเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ที่พี่ไม่เคยรู้มาก่อน มันมีความสุขที่ได้รู้ ได้เข้าใจ เราอาจจะเคยได้ยินประโยคที่บอกว่าคนเราต้องแข็งแรงจากภายในไปสู่ภายนอก แต่สำหรับพี่ พี่มองว่าปัจจัยภายนอกต้องแข็งแรงก่อน มันถึงจะเข้ามาทำให้จิตใจข้างในของเรามั่นคง
“ทุกวันนี้พอมีรายได้เข้ามาทุกเดือน พี่ก็สบายใจ ไม่กังวลแล้ว พอได้กลับมาทำงานอีกครั้งในวัยนี้มันก็รู้สึกว่าการทำงานมันเป็นสิ่งที่มีความหมายกับเรามากนะ พอได้ทำงาน เราก็มีความรู้สึกว่าเรามีอะไรให้ทำ ไม่ต้องคิดว่าวันนี้ตื่นมาแล้วจะทำอะไร แค่นี้มันก็มีความสุขแล้ว
“สุดท้าย ไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไรในชีวิตก็ตาม ขอแค่อย่ายอมแพ้ ล้มแล้วต้องลุกขึ้นมาให้ได้ ยืดหยุ่นกับชีวิต พยายามมองโลกในแง่ดี แล้วก็อย่าไปยึดติดกับความสำเร็จเดิม ๆ ที่เราเคยมี ให้เราอยู่กับปัจจุบัน แล้วก็ยืดหยุ่นกับชีวิต คนเราขึ้นได้ก็ลงได้ วันไหนที่เราไม่ไหว เราจมลงได้ แต่เราต้องพร้อมที่จะลอยขึ้นมาด้วย”
