“ผมทำกายภาพให้แม่ทุกวัน 3 เวลา แรก ๆ โดนชาวบ้านด่าว่าทำไมต้องทรมานแม่ ที่ผมบังคับแม่เพราะผมไม่อยากให้แม่ติดเตียง”
มนุษย์ต่างวัย เล่าเรื่องชีวิตของคุณพิชัย อ่างทอง วัย 47 ปี ลูกชายที่ต้องรับหน้าที่เป็นผู้ดูแลแม่ที่เป็นสโตรกมานานนับ 10 ปี เขาเรียนจบภาพถ่ายและการพิมพ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเคยไปเรียนถ่ายภาพที่ประเทศอินเดียได้ใช้ชีวิตอิสระตามที่หวังไว้
เขานิยามตัวเองว่าเขาเป็นคนค้นหาชีวิต มีความฝันอยากเห็นโลกกว้าง แต่โชคชะตาก็ไม่อนุญาตให้เป็นไปตามนั้น เมื่อแม่ล้มป่วยเป็นสโตรก พิชัยต้องเก็บความฝันพับใส่กระเป๋าไว้ แล้วมาทำภารกิจลูกชายดูแลแม่ยาวนานกว่า 10 ปี เป็นการดูแลเกือบตลอด 24 ชม. ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
“10 ปีที่ต้องดูแลแม่ที่เป็นสโตรก เรากลายเป็นคนที่ไม่สามารถออกจากบ้านได้เลยในช่วงแรก เริ่มเงียบหายไป ถ้ามองจากสายตาคนข้างนอก เขาคงจะมองว่าเราไร้ตัวตนแล้วก็ได้”
10 ปีในฐานะผู้ดูแลที่ไม่สามารถไปเดินตามหาความฝัน สิ่งที่หล่อเลี้ยงให้เขายังทำหน้าที่ต่อไปได้ก็คือ การยอมรับกับสถานการณ์ปัจจุบัน ว่าความไม่แน่นอนคือเรื่องธรรมดาของชีวิต
มาร่วมสัมผัสประสบการณ์ที่ผู้ดูแลหลาย ๆ คนต้องเผชิญได้ในคลิปนี้
