“เราไม่ได้ดูแลเขาฝ่ายเดียว เขาก็ดูแลเราด้วยเหมือนกัน”
เคยคิดไหมว่า… หากวันหนึ่งคนที่เรารักป่วยด้วยโรคที่ไม่มีทางรักษาให้หาย และอาการจะค่อย ๆ ทรุดลงไปเรื่อย เราจะรับมือกับมันอย่างไร ยิ่งถ้าเราต้องทิ้งชีวิต ความฝัน และอีกหลายสิ่งเพื่อกลายสถานะเป็นผู้ดูแลเราจะมองชีวิตอย่างไร
มนุษย์ต่างวัยคุยกับ “คุณมนต์ นัทธมน คงคาสุริยฉาย” วัย 51 ปี ภรรยาที่ดูแลสามีป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อ 5 ปีก่อน เมื่อสามีเริ่มมีอาการผิดปกติเล็กๆ น้อย ด้านการทรงตัว เคลื่อนไหว กระทั่งวันที่สามีล้มลง และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง โรคที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้ มีแต่จะค่อยๆเสื่อมไป
จากวันนั้น คุณมนต์ต้องเผชิญกับทุกอย่างโดยไม่ทันตั้งตัว ก้าวเข้าสู่บทบาท “ผู้ดูแล” อย่างเต็มตัว ผ่านมาทั้งวันที่เหนื่อย ท้อ หมดหวัง แม้จะต้องทิ้งความฝันและหลายสิ่งที่วางแผนไว้ไป แต่เธอยังมองว่า สิ่งที่พลังสำคัญที่ทำให้เธอมีรอยยิ้มได้ก็คือ พลังความรัก
ระหว่าง “เธอ” กับ“สามี”
