ค้นความหมายชีวิตที่เบาขึ้นแบบ “เช็ค สุทธิพงษ์”
สรุปประเด็นสำคัญจากรายการมนุษย์ต่างวัย Talk กับ ประสาน อิงคนันท์ EP.80 ที่ชวน เช็ค สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ” อดีตผู้ผลิตรายการและพิธีกรระดับตำนาน ที่ใคร ๆ ก็เรียกติดปากว่า “พี่เช็ค คนค้นฅน” ผู้ก่อตั้งบริษัท ทีวีบูรพา จำกัด เราคุยกันในวันที่ชื่อเสียง เงินทอง และธุรกิจสำหรับพี่เช็คไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของชีวิตอีกต่อไป พี่เช็คเลือกออกเดินทางและใช้ชีวิตแบบ “เด็กค่าย” อีกครั้งในวัย 63 กับการทำงานเพื่อสังคม ระดมทุนสร้างสถานบริการสาธารณสุขชุมชน ในอำเภอ ท่าสองยาง จ.ตาก และนี่คือบทเรียนที่พี่เช็คค้นพบจาก จากการ “ขัดเกลาภายใน” ผ่านงานอาสา
ความสำเร็จในอดีต กลายเป็นความ “รกรุงรัง”
ในวันที่เข้าสู่ 63 ปี พี่เช็คตกตะกอนความคิดว่า ชื่อเสียง เงินทอง ในอดีตไม่ได้ให้ความหมายต่อจิตใจอีกต่อไป ความสำเร็จทางธุรกิจที่เคยพุ่งทะยานกลับกลายเป็นสิ่งที่ “รกรุงรัง” และ “พะรุงพะรัง” ในวันที่ต้องการความสงบภายใน สมัยก่อนช่วงเวลาของการทำสื่อเต็มไปด้วยกลยุทธ์และการบริหารที่ต้องตอบโจทย์ผู้อื่น จนบางครั้งหลงลืมการสำรวจใจตัวเอง การออกมาทำงานอาสาบนดอยสูงจึงเป็นเสมือนการสละออกเพื่อหาแก่นแท้ที่เงินซื้อไม่ได้
ความเหลื่อมล้ำที่แลกด้วยภูเขา
พี่เช็คพบความจริงที่สะเทือนใจว่าภูเขาทั้งลูกถูกถางเพื่อปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ นี่คือ “ห่วงโซ่ความเหลื่อมล้ำ” ที่ชัดเจนที่สุด คนบนดอยไม่ได้ยากจนเพราะขี้เกียจ แต่พวกเขา “ไม่มีทางเลือก” จนต้องยอมเป็นเหยื่อระบบทุนนิยมที่ยื่นเงินกู้ เมล็ดพันธุ์ และปุ๋ยยามาให้ พี่เช็คบอกเล่าภาพสะท้อนนี้ผ่านสายตาของคนบนดอยว่า “ถ้าบ้านไหนเห็นรถกระบะจอดอยู่ 2 คัน นั่นหมายความว่าภูเขาหมดไปแล้ว 2 ลูก” เงินที่ได้จากการขายข้าวโพดถูกวนกลับไปซื้อมาม่าและน้ำอัดลม นำมาซึ่งโรค NCDs อย่างเบาหวาน ความดัน และการติดบ้านติดเตียงในพื้นที่ที่ไม่มีแม้แต่ “อารยสถาปัตย์” สำหรับคนพิการ
7 วัน 100 กิโลเมตร: เดินเพื่อ “เห็น” ไม่ใช่แค่ระยะทาง
การเดินเท้าผ่าน 20 กว่าหมู่บ้านในอำเภอท่าสองยาง ระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร มีเป้าหมายเดียวคือการเดินแบบ “คนบนดอยที่ต้องเจ็บป่วยแล้วลงมาหาหมอ”
อุปสรรคที่คนบนดอยต้องเจอเมื่อเจ็บป่วย
– เส้นทางที่โหดร้าย: ในหน้าฝน การเดินทางเพียงไม่กี่กิโลเมตรอาจต้องใช้คน 10-20 คน ช่วยกันขุดและดันรถผ่านโคลนลึกนานกว่า 4-5 ชั่วโมง
– ค่าใช้จ่ายมหาศาล: หากไม่มีรถเอง ต้องเหมาในราคา 1,000-2,000 บาท ซึ่งเป็นเงินที่เขาทั้งบ้านอาจหามาทั้งปี
– ความเชื่อและพิธีกรรม: เมื่อเจ็บป่วย หลายครอบครัวเลือกทำพิธีกรรม “เลี้ยงผี” นาน 3 วัน 3 คืน ซึ่งบ่อยครั้งความตายมาถึงก่อนที่พิธีจะจบลง
– กำแพงภาษา: การสื่อสารกับหมอพยาบาลเป็นเรื่องยากลำบาก ทำให้การรักษาเข้าไม่ถึงใจความสำคัญ
“สุขศาลา” ฐานที่มั่นสุดท้ายที่ต้องแข่งกับเวลา
โปรเจกต์ปัจจุบันของพี่เช็คคือการระดมทุนสร้าง รพ.สต. เซหนะเดอลู่ ซึ่งเป็นสถานพยาบาลแห่งที่ 3 (ต่อจากบ้านดอกไม้สดและแม่สะเปา) ที่นี่เป็นมากกว่าอาคารปูน แต่มันคือชีวิต พี่เช็คเล่าถึงเคสผู้หญิงตกเลือดในบ้านมืดๆ ที่ไม่มีไฟฟ้า หรือเด็กที่ต้องซ้อนมอเตอร์ไซค์ฝ่าดอยนาน 2 ชั่วโมงเพื่อมาพ่นยาขยายหลอดลม
การมีสถานพยาบาลบนนี้สำคัญมาก เพราะมันคือที่เก็บวัคซีนในตู้เย็น คือแหล่งพลังงานโซล่าเซลล์ และเป็นจุดที่ใช้ Telemedicine รักษาทางไกลได้ สิ่งเหล่านี้ช่วยชีวิตคนจากการตกเลือดหรืออุบัติเหตุในพื้นที่ที่โรงพยาบาลอำเภออยู่ไกลเกินเอื้อม
“ทำกิจ คู่ไปกับ ทำจิต”: การเตรียมตัวตายในวัยเกษียณ
ในวัย 63 พี่เช็คเปรียบตัวเองเป็น “เด็กค่าย” ที่ย้อนกลับไปสู่ความบริสุทธิ์ใจเหมือนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ทำงานอาสาครั้งนี้โดยไม่มีกลยุทธ์ทางธุรกิจมาเจือปน แต่เน้นการ “ทำกิจ คู่ไปกับ ทำจิต” คือการทำหน้าที่ทางโลกให้ดีที่สุด ทั้งการดูแลแม่ ดูแลลูก และดูแลสังคม ไปพร้อมๆ กับการขัดเกลาจิตใจ
พี่เช็คไม่ได้มองว่างานนี้คือการสร้างชื่อเสียง แต่เป็นการเตรียมตัว “ตาย” อย่างมีสติ ตามคำสอนของครูบาอาจารย์ที่ว่าความตายคือสิ่งสำคัญที่เราต้องซ้อมและเตรียมพร้อมตั้งแต่วันที่ยังมีลมหายใจ เพื่อไม่ให้ก่อวิบากกรรมเพิ่มในวาระสุดท้ายของชีวิต
รับชมรายการได้ที่นี่
แฟนๆ พี่เช็คติดตามพี่เช็คได้ทาง เพจ Check สุทธิพงษ์
หรือถ้าอยากร่วมบริจาคสามารถดูรายละเอียดได้ที่นี่
