เทศกาลสงกรานต์หรือวันปีใหม่ไทย ไม่ได้เป็นเพียงช่วงเวลาแห่งการสาดน้ำเพื่อคลายร้อนและชำระล้างสิ่งสกปรกภายนอกเท่านั้น แต่ยังเป็นวาระอันดีที่เราจะได้กลับมาชำระล้างจิตใจ เพื่อเตรียมพร้อมก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางสายใหม่ของชีวิต
มนุษย์ต่างวัยขอมอบ 4 ข้อคิดดั่งพรปีใหม่ผ่านข้อคิดทางธรรมจากพระเอกวีร์ มหาญาโณ หรือ “พระอั๋น” ที่สรุปมาจากรายการ PHRA TALKs Podcast Ep.6 ที่จะช่วยเปิดมุมมองและเป็นดั่งแสงสว่างนำทางจิตใจให้พร้อมรับมือกับทุกการเปลี่ยนแปลง
1. พรแห่งการยอมรับความเปลี่ยนแปลง
หลายคนอาจเผชิญกับความสูญเสีย ความผิดหวัง หรือการเปลี่ยนแปลงมากมายในปีที่ผ่านมา บทเรียนจากก้อนเมฆ สอนให้รู้ว่า “ก้อนเมฆไม่มีวันตาย ไม่มีอะไรเลยในโลกนี้ที่ตาย ทุกอย่างแค่แปรสภาพไปเป็นอย่างอื่น”
ก้อนเมฆบนฟ้าเพียงแค่เปลี่ยนเป็นหยดฝน ตกลงสู่พื้นดิน ไหลรวมเป็นแม่น้ำ และกลายเป็นน้ำในแก้วที่เราดื่ม ดังนั้น เรื่องราวเก่า ๆ ในปีที่ผ่านมาไม่ได้สูญสลายไปไหน แต่มันได้แปรเปลี่ยนเป็นประสบการณ์และบทเรียนที่จะหล่อหลอมให้เราเติบโตขึ้น
2. พรแห่งความสว่างไสวทางปัญญา
“จงมีสติเพื่อหาสวิตช์ไฟให้เจอ” เมื่อเจอปัญหาในชีวิต เรามักพยายามวิ่งวุ่นแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ สมมติว่าเราเดินอยู่ในห้องนี้ เดินกี่ทีก็เจ็บเท้า แล้วเราก็พยายามจะไปหาวิธีว่าทำยังไงถึงจะไปเก็บสิ่งที่มันตำเท้าเราออกให้หมด แต่การมีสติในทางพุทธศาสนานั้นเปรียบเสมือนการเลิกคลำหาของในความมืด แล้วเปลี่ยนไปหาสวิตช์ไฟให้เจอ พอเปิดไฟ เราก็จะรู้เลยว่าที่เราเจ็บเท้าเพราะอะไร ไม่ได้ไปแก้ที่ตัวปัญหา แต่กลับกลายเป็นว่าไปแก้ที่ตัวที่ทำให้เห็นปัญหา
3. พรแห่งการตระหนักรู้ในตนเอง
“ถ้าเราเข้าใจตัวเองได้เมื่อไร เลือกทางไหนก็ไม่ผิด แต่ถ้าไม่เข้าใจตัวเองเลือกทางไหนก็ผิด ทางออกของปัญหาไม่ได้อยู่ข้างหน้าเสมอไป แทนที่เราจะมัวแต่มุ่งหน้า ลองย้อนเข้ามาข้างใน เพราะการย้อนกลับมาทำความเข้าใจต้นเหตุของความรู้สึกและความต้องการในใจตนเอง คือเข็มทิศที่ดีที่สุดที่จะทำให้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง”
4. พรแห่งการเปลี่ยนมุมมองเพื่อสลายทุกข์
“ปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิต ล้วนขึ้นอยู่กับทัศนะหรือมุมมองที่เรามีต่อสิ่งต่าง ๆ เมื่อทัศนะเปลี่ยนไป สิ่งที่เคยเป็นปัญหาก็อาจไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป การฝึกสติจะเป็นเหมือนกับการค่อย ๆ ลอกความเข้าใจผิดที่เรามีต่อตัวเองเป็นชั้นเป็นชั้นไป สิ่งที่อยู่ในพุทธศาสนาไม่ใช่เรื่องของการมาส่งเสริมอัตราตัวตนของเรา แต่มันมาสลายบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เรายึดมั่นว่าเราเป็นเรา”
