"จะฝึกและแข่งขันไปจนถึงรุ่นอายุ 100 ปี" ยายเนี่ยว จันทะมณี วัย 94 ปี นักกีฬาพุ่งแหลน ขว้างจักร และทุ่มน้ำหนัก เจ้าของสถิติเอเชียในกีฬาผู้สูงอายุที่ประเทศจีน

8 สิงหาคม 2564 | read : INSPIRATION

        สำหรับ “ Tokyo Olympics 2020” ชื่อของ “เทนนิส” นักกีฬาเหรียญทองเทควันโดและ “แต้ว สุดาพร" นักมวยเหรียญทองแดง คงเป็นฮีโร่ขวัญใจคนไทยทั้งประเทศ

        แต่รู้หรือเปล่าว่า นอกจากนักกีฬาวัยหนุ่มสาวแล้ว ประเทศไทยก็มีนักกีฬาสูงวัยที่สร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติอีกหลายคนและหนึ่งในนั้นก็คือ “ยายเนี่ยว จันทะมณี” วัย 94 ปี จากอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นักกีฬาพุ่งแหลน ขว้างจักร และทุ่มน้ำหนัก ดีกรีทำลายสถิติประเทศ และเป็นเจ้าของสถิติเอเชียในกีฬาผู้สูงอายุที่ประเทศจีน ในปี 2559


        แม้จะอยู่ในวัย 94 ปี แต่ทุกวันนี้คุณยายยังลุกขึ้นมาฝึกซ้อมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาผู้สูงอายุในครั้งต่อๆ ไป ไม่ต่างจากนักกีฬาโอลิมปิกหนุ่มสาวที่ทุ่มเทพลังกายพลังใจฝึกซ้อมเพื่อรอคอยการแข่งขันที่จะมาถึง


        “แม่เป็นคนขี้คร้านนอน ไม่ชอบนอนอยู่กับบ้านเฉยๆ หลังจากเกษียณแล้วก็ยังทำงาน ทุกวันแม่จะเข้าสวนไปปลูกผัก เก็บผักไปขายที่ตลาด ทำทุกอย่างเหมือนเดิมเหมือนตอนสมัยสาวๆ” ชุมพร จันทะมณี ลูกชายวัย 67 ปี เล่าถึงแม่

        “ตอนแม่อายุ 89 ปี เราเห็นว่าเขายังแข็งแรงดี ไม่ชอบอยู่นิ่งๆ เราชอบเล่นกีฬาอยู่แล้วจึงชวนแม่มาเล่นกีฬาด้วยกัน ตอนนั้นแม่ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นนักกีฬาได้ เพราะไม่เคยมีพื้นฐานด้านกีฬามาก่อน แม่บอกว่าอายุก็ปูนนี้แล้ว จะให้ลุกวิ่งก็กลัวเจ็บเข่า จะให้เล่นกีฬาอย่างอื่นก็ทำไม่เป็นกับเขา เราเลยเสนอให้เล่นกีฬาประเภทลาน คือ ขว้างจักร พุ่งแหลน และทุ่มน้ำหนัก เพราะเป็นกีฬาที่ไม่อันตรายกับเข่า เหมาะสำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานด้านกีฬามาก่อน แล้วเราก็ทำให้แม่ดู แล้วก็บอกกับแม่ว่าเราเล่นกีฬาไม่ได้เล่นเปล่าๆ นะแม่ ถ้าแม่เก่งแล้วแม่สามารถไปแข่งได้ สร้างความภูมิใจให้ตัวเองได้ ตอนนั้นแม่ฟังแล้วก็เกิดแรงบันดาลใจ

        “ทุกวันแม่จะตื่นเช้าเพื่อมาซ้อม โดยมีเราคอยสอน เริ่มจากทุ่มน้ำหนัก 3 กิโลฯ ก่อน แล้วก็ค่อยๆ ขยับมาขว้างจักร พุ่งแหลน วันหนึ่งซ้อมประมาณ 2-3 ชั่วโมง ซ้อมเสร็จ เวลาที่เหลือแม่ก็เข้าสวนไปปลูกผัก ทำแบบนี้ทุกวัน

        "ช่วงแรกมันยากนะ เพราะเราต้องเปลี่ยนเขา ตอนที่สอนแม่ก็ไม่เข้าใจเทคนิค บางทีเราสอนไปแต่เขายังยึดติดกับความถนัดของตัวเอง เช่น เวลาทุ่มน้ำหนักก็จะไม่มีท่าอะไรกับเขาหรอก คิดว่าโยนๆ ไปให้ไกลก็พอ แต่สุดท้ายแม่ก็ต้องยอมปรับเพราะบางทีโยนไปแม่เจ็บตัวเอง

        “เล่นมาประมาณ 3 เดือน เราเห็นว่าแม่เล่นเก่งแล้วก็เลยพาไปแข่งกีฬาผู้สูงอายุระดับประเทศที่จันทบุรี แม่ก็ไปแข่ง ทั้งทุ่มน้ำหนัก ขว้างจักร พุ่งแหลน ได้เหรียญทองทั้งสามรายการเลย แม่ภูมิใจมาก คนแก่อะ เขาไม่คิดว่าอายุขนาดนี้แล้วจะทำได้


        "หลังจากวันนั้น ทางสมาคมกีฬาผู้สูงอายุก็มาชวนแม่ไปแข่งกีฬาผู้สูงอายุระดับนานาชาติที่ประเทศจีน รุ่นอายุ 86-89 ปี ตอนที่รู้ว่าได้เป็นตัวแทนแม่ตื่นเต้นมาก ต้องไปเจอกับนักกีฬาจากประเทศอื่นๆ แต่พอถึงวันแข่งนักกีฬาประเทศอื่นเขาไม่มา มาไม่ได้ เหลือแม่แข่งอยู่คนเดียว

        “ความรู้สึกตอนนั้นคือ แม่รู้สึกว่าจะแข่งไปทำไม ยังไงก็ได้เหรียญอยู่แล้ว เพราะไม่มีใครมาแข่งด้วย แต่เราบอกแม่ว่า แม่ไม่ได้ชนะเพราะไม่มีใครแข่งด้วยนะ ตอนนี้แม่มาแล้ว แต่เขามาไม่ได้ มันบ่งบอกแล้วว่าแม่แข็งแรงกว่าเขามาก

        "ถึงแม่จะไม่มีคู่แข่งในสนามนี้ แต่แม่กำลังแข่งอยู่กับคนที่เขาอายุเยอะเหมือนกันแต่อาจกำลังนอนป่วยติดเตียง อาจนั่งเหงาๆ อยู่บ้าน พอเราพูดแบบนั้นแม่เขาก็มีกำลังใจ ตัดสินใจเต็มที่กับการแข่ง เอาใจตัวเองเป็นที่ตั้ง บอกเราว่า ไม่มีใครแข่งด้วยแม่ก็จะแข่งกับตัวเอง ปรากฏว่าแม่สามารถทำลายสถิติขว้างจักรแห่งเอเชีย ด้วยสถิติ 11.07 เมตร ทำลายสถิติของผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่นที่เขาเคยทำไว้สูงได้  


        "กลับมาถึงบ้านทุกคนในหมู่บ้านทั้งรุ่นเด็กๆ ทั้งคนรุ่นเดียวกันต่างพากันมาชื่นชม บอกว่าแม่เก่งมาก แล้วก็ขอให้แม่ช่วยสอนเขาเล่นบ้าง เขาบอกว่าเห็นแม่ไปได้เหรียญมา เขาก็สูงอายุเหมือนกันก็อยากทำให้ได้เหมือนแม่บ้าง

        "นับตั้งแต่นั้นมาแม่ก็กลายเป็นต้นแบบให้ผู้สูงอายุในชุมชนลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ใช้กีฬาเป็นเครื่องมือในการชวนเพื่อนๆ มาออกกำลังกาย ทุกครั้งที่มีคนมาถามเคล็ดลับกับแม่ แม่จะบอกกับทุกคนเสมอว่า เคล็ดลับของแม่คือ หัวใจ ถ้าคนเรามีใจที่พร้อมเสียอย่าง ไม่ว่าจะลุกขึ้นมาทำอะไรก็ตาม มันจะประสบความสำเร็จ


        "ปัจจุบันแม่อายุ 94 ปีแล้ว ยังแข็งแรงดีมาก ก่อนหน้านี้เป็นเบาหวานความดัน ต้องคอยไปหาหมอเจาะเลือดทุกๆ 3 เดือน แต่ทุกวันนี้ 6 เดือนไปหาหมอครั้ง คุณหมอยังชมว่าสุขภาพดี ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง มันยิ่งทำให้แม่มีความหวังในการฝึกซ้อมเพื่อล่ารางวัลต่อไปเรื่อยๆ ให้เป็นรางวัลของชีวิต

        "เป้าหมายของแม่ที่เคยบอกกับเราไว้คือ จะหมั่นฝึกซ้อมและแข่งขันไปจนถึงรุ่นอายุ 100 ปี จะเล่นกีฬาไปจนกว่าอายุ 130 ปีหรือจนกว่าร่างกายจะเล่นไม่ไหว"

ขอบคุณเรื่องจาก : ชุมพร จันทะมณี (ลูกชายคุณยายเนี่ยว จันทะมณี) 

RELATED